Waar de burgerij zijn mening geeft

Maandelijks archief: augustus 2015

Een democratie heeft een aantal grondbeginselen die vaak in de grondwet van een land zijn opgenomen. Nadrukkelijk worden daarbij vrijheden benoemt, zoals het recht van spreken, schrijven etc. Fatsoens- of moralistische normen en waarden worden vaak slechts in de zijlijn besproken.

Wat zeker niet benoemt en besproken wordt is het kapitalisme, kapitalisme de oorzaak van de vele problemen waar wij ons nu mee geconfronteerd zien. Nadat het stelsel van waarde bepaling gekoppeld aan goudreserves is losgelaten zijn met name schulden van Naties onevenredig toegenomen. Een andere zeer giftige angel zijn de aandelen beurzen, handel in gebakken lucht iets anders is het niet. Geen enkele tegenwaarde is er beschikbaar voor zogenaamde waardes van bedrijven en organisaties, kijk naar de luchtbel Facebook of Appel. Microsoft had in het verleden tenminste nog een verdienmodel wat gebaseerd was op goederen omzetten. Moraliteit en kapitalisme gaan niet samen, er zijn voorbeelden (banken, verzekeringen, olie maatschappijen, etc.) te over die hier een afspiegeling van zijn. Nadat de banken geprivatiseerd waren, een blunder van  het aller grootste formaat, is het bergafwaarts gegaan. Verantwoordelijkheid, moraliteit en fatsoen zijn sindsdien in de financiële wereld ver te zoeken. Na een aantal verschillende beurs crashes krabbelen de veroorzakers binnen de banken telkens weer overeind en gaan door met het bedriegen van mensen en bedrijven. Hele kapitalen van particulieren en bedrijven hebben zij er door gejaagd, daarnaast rentes beïnvloed en met voorkennis gehandeld. Als dat geen redenen zijn om deze bedorven bedrijfstak weer onder publieke verantwoordelijkheid te plaatsen, dan weet ook ik het niet meer.

Frits Bolkenstein

Frits Bolkenstein

Daarnaast is de politieke integriteit in onze democratie ver te zoeken, een verkiezingsprogramma is er alleen om gedrukt te worden, want, nee later kan je er niets meer mee er moeten immer compromissen gesloten worden. Onder het mom van compromissen zijn leugens en bedrog in de politiek schering en inslag. Oplossingen zijn niet eenvoudig beschikbaar, nieuwe politiek wordt niet bedreven en wie afwijkende standpunten verwoord wordt als populist aan de kant gezet. Pim Fortuin, VVDer Frits Bolkenstein en PVDAer Adrie Duivenstein zijn drie voorbeelden van drie verschillende politieke richtingen die laten zien dat het ook anders kan, klip en klaar stonden en/of staan zij voor hun denkbeelden en proberen die ten uitvoer te brengen. Of je het nu wel of niet met hen eens was en/of bent, de tijd heeft hen in veel controversiële zaken in het gelijk gesteld. De huidige politieke garde, Rutte, Samson en Pechtold is daar slechts een zeer matig aftreksel van. In 2017 zijn er nieuwe verkiezingen, helaas zal het politieke landschap er niet op vooruit gaan. De gevestigde elite zijn al maanden voorbereidingen aan het treffen om het pluche waar zij op zitten, met hand en tand te verdedigen. Door de overweldigende hoeveelheid beloftes die gedaan gaan worden ( en dus NIET nagekomen), zien de kiezers door de bomen het bos niet meer en kiezen waarschijnlijk weer voor een eendagsvlieg zonder ideeën. Terwijl de keuzes eenvoudig zijn, als de kiezer gewoon op basis van zijn eigen belang gaat kiezen dan komt het goed, als ze weer kiezen op basis van gebakken lucht verhalen …. ja dan gaat het fout.

Is Europa de oplossing? Misschien, wie zal het zeggen, echter niet op de manier waarop men nu meent met democratieën om te gaan. Het Nederlandse, Franse, Engelse volk en laatst nog de Grieken hebben zich duidelijk TEGEN de huidige Europese ontwikkelingen uitgesproken. Die tegenstand is met name gericht tegen de al maar toenemende overheveling van autoriteit aan de Europese unie, de unie is ooit bedoelt als vrije handel en verkeer zone. Als het daarbij zou blijven heeft niemand daar problemen mee. Maar nee telkenmale wordt er opnieuw bevoegdheden overgeheveld, terwijl de EU nog steeds moet bewijzen dat zij bestaansrecht heeft. Toppunt van onvermogen en overschrijden van bevoegdheden zijn de acties die de Europese bank meent te kunnen doen, sinds er een Italiaanse centrale bank directeur is wordt er oeverloos geld bijgedrukt en waardeloze  obligaties opgekocht met opnieuw als doel die geldverslindende banken in hun onverantwoordelijke gedrag te ondersteunen.

Vluchtelingen, er zal geen weldenkend mens zijn die een echte vluchteling zijn recht op lijfsbehoud wil ontzeggen. Echter, geldt dit ook voor economische vluchtelingen? Het vluchtelingen probleem is maar op een manier op te lossen en wel daar waar het probleem zich voordoet, met andere woorden dus in het land van oorsprong. Als wij en alle anderen serieus werk van ontwikkelingshulp hadden gemaakt, dan hadden zij (de vluchtelingen)  hier niet eens willen zijn. De oplossing is daarom duidelijk, sluit alle grenzen, laat het Schengen  verdrag voor wat het is en sluit ook de onderlinge Europese grenzen, zodat er adequate controle van verkeer van mensen en goederen kan plaatsvinden. Stuur ALLE economische vluchtelingen terug naar land van oorsprong. Deze draconische maatregelen zijn nodig om de economische en maatschappelijke stabiliteit te waarborgen, maar daarnaast zal in de landen van oorsprong rijkelijke ondersteuning geboden moeten worden. Ook in landen waar corruptie hoogtij viert, zal eerst de hulp geboden moeten worden en pas daarna de corruptie aangepakt dienen te worden. Voordeel van het ter plekke bieden van hulp is dat voor de zelfde hoeveelheid geld tot vijftig keer meer hulp geboden kan worden. Daar zou de nadruk en alle controles onderling zich op moeten richten, hoeveel procent van het bruto nationaal product wordt per land aan ontwikkelingshulp geboden, een of twee procent zijn dan een lachertje. Juist in deze kwestie zou de EU wel van invloed kunnen zijn om de hoogte van het percentage te bepalen en vrijkomende gelden te verzamelen en gestructureerd als ontwikkelingshulp te kunnen overdragen.

Het alternatief voor alle voornoemde kwestie is Anarchie, zowel op regerings- als wel op privaat niveau ziet men de verschijnselen van Anarchie opduiken. Zoals landen de onderlinge afgesproken regels met voeten betreden is ingegeven door Anarchistische gevoelens, privaat personen in Oost Europa, maar ook in Griekenland en Frankrijk gedragen zich ook anarchistisch. Het is geen vijf voor twaalf met betrekking tot de gevaren van een derde wereld oorlog, een minuut voor twaalf is een realistischer inschatting. Alle ingrediënten die aan de eerste EN de tweede oorlog  ten grondslag lagen zijn weer van toepassing!

Aan de politiek zou ik dan ook willen meegeven:

BEZINT EER DAT U (Oorlog) BEGINT